ICT gaat per direct over in andere handen

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. In de afgelopen 9 jaar is er iets neergezet waar je als vereniging best trots op kan zijn. Welke vereniging heeft zo’n prachtig geoutilleerde omgeving voorzien van ICT op niveau. Maar al het werk kost ook inzet en energie, zeker op het gebied van ict. Het is iets wat je niet ziet, maar het draait wel. Als het niet werkt dan moppert men. Kijk naar de intensiteit van gebruik, sta daar eens bij stil en toch is dat moeilijk verkoopbaar. Tastbare dingen, daar begrijpt men van dat het iets kost.

De gezondheid begon parten te spelen

Je rolt van het een in het ander, met ouder worden komen er ook andere dingen langs. Je maakt je druk, men begrijpt je niet, je voelt je een roepende in de woestijn, en je wilt zo graag het beste voor je club. De nachtrust kwam in het geding en dat was de druppel. Alle ballen in de lucht houden gaat niet meer, en……. is ook niet nodig. Andere vrijwilligers staan op, wedstrijdleiding is overgedragen. Mijn zoon heeft een enorm druk leven in de ICT en daardoor ook minder tijd om te helpen. Je kunt wel mans zijn en zeggen “ik deed alles” maar dat is niet waar. Mijn zoon werd steeds belangrijker, fysieke ongemakken remde mij af en op bepaald gebied ontbrak mij de kennis. ICT veranderd snel, super snel. Veiligheid is zo belangrijk.

Bestuur, wedstrijdleiders en leden bedankt voor jullie geduld

Want dat moet je als gebruiker hebben, geduld. ICT-ers zijn op zijn tijd rare snuiters en praten soms in wartaal. Dat ding moet het gewoon doen, toch? Met plezier kom ik jullie wel tegen in de zaal, niet om vragen over de ict te beantwoorden, want dat heb ik losgelaten, maar gewoon om te biljarten.

Ruud Schigt